ප. අ. කො. ක ; සැප්තැම්බරය ඇත්තේ විකිණීමටය. ඒ ඔක්තෝම්බරයේ අලුත් මල් පාත්ති සැකසීමටය

මේ සැප්තැම්බරය හරි කරච්චල්. මාසෙම නිවාඩු දාන්න වෙනවා.මොකද පොත් එළිදැක්වීම් වගේ සමාජ ඉන්ටර්ලෙක්චුවර්  එලීට්  වෙන්න පුලුවන ඉවෙනට් අතහරින්න හොද නෑ.  අගෝස්තුවෙ මුල ඉදන් වැඩේ පටන් ගත්තා. ඉන්ටර්වීව් ඉවරයක් නෑ. ඒ හැම ඉන්ටර්වීව් එකකම ලේඛකයෝ කියන්නේ
// නෑ පිස්සුද මල්ලි මං ඔය සාහිත්‍ය මාසය කියන ඒවා බලාගෙන පොත් මුද්‍රණය කලේ නෑ. මේක කෝඉන්සිඩන්ට් එකක්.  කාලයක් තිස්සේ පොරබදපු අදහස් ටිකක් පොතක් විදිහට එලියට එනවා. ඒවාට සැත්තැම්බර් කියලා අදාළ නෑ. ඇත්තටම සැප්තැම්බර් අදාළ නෑ//
මං ටිකක් කල්පනා කර ඇයි මේ මිනිස්සුන්ට කියන්න බැරි
//ඔව් මට සැප්තැම්බර් සාහිත්‍යමාසය අදාළයි. පිස්සෝ විවිධාකරා පිස්සු දෛනික විකුණන එකේ මං සැප්තැම්බර් මාසයේ පොතක් විකුණුවාම මොකෝ. පොත් ලියන්න නොමෙයි මොන බඩිකඩිත්තුව කරන්නත් බඩ පුරෝලා ඉන්න ඕනේ. අවසානයේ බඩ පුරවන්න සල්ලි ඕනේ //
නමුත් අපේ ලේඛක මිත්‍ර සමාගම් මොකද්දෝ භීතියකින් පෙලෙනවා ඕක කෙලින් කියන්න.
ජනතා කලාවක් කියා දෙයක් නැත.
දැන් ඔය ජනතාවාදී කලාව හෝ ජනතාවාදී  කවි කියලා දෙයක් නෑ. වෙන දෙයක් තියා ජනතාවාදී කාලාකාරය කියලා කප්  ගහපු පරාක්‍රම කොඩිතුවක්කු වගේ අය පවා කාලෙකට ඉස්සෙල්ලා වැඩකට කථාකරාම රැපියල් 10,000 ක් ඉල්ලුවා.  අපි කියන්නේ ඒකේ වරදක් නෑ. ඒ මනුස්සයා රත්නපුරේ ඉදන් තකහනියක් වැඩකට කොළඹ එන්න ඕනේ. කෑම බීම. ඔය ඔක්කොම එක්ක 10,000 වරදක් නෑ කියලා අප කියන්නේ.
මිනිස්සුන්ගේ කාලය සහ ශ්‍රමයට ගරැ කරන්න ඕනේ. ඒක ස්ව්‍යංව වෙන්න පුලුවන් නැතිනම් ඉල්ලා හරි ගන්න ඕනේ.
අපි රටක් විදිහට අනෙකාගේ ශ්‍රමයට විශේෂයෙන්ම නිර්මාණ ශ්‍රමයට කිසිම ගරැකරන්නැති මිනිස්සු කොට්ඨාෂයක්.  මේවා මේ රටේ මූලධාර්මික ලක්ෂයන් ගොඩක් ප්‍රශ්ණ වලට.
මේවා මොහෙම වෙන්නේ අපි අවංක නෑ කියන්න යකෝ පොතක් ලියලා මං සමාජයට දැනුමක් සම්පාදනය කරනවා. විවිධ අර්ථයෙන් ඒ හින්දා ඒ දැනුම විවිධ අර්ථයෙන් වටිනාකම් එක්කරනාවා. ඒකට මං මුදලක් ගත්තොත් ඒක කලාකරයෙක් විදිහට ගැටලුවක් නෑ. මොකද කලාකාරයා වෙන්න කලින් හිටින මිනිහාව ජීවත්කරවන්න කලයුතුම ටිකක් තියෙනවා.
අනිත් පැත්තෙන් බොහෝ  වෘත්තීන් ජනතාව කියන අය විසින් බදුගෙවා හෝ මිලක් ගෙවා නඩත්තු කරමින් සිටිනවා.  ඒ නිර්මාණශ්‍රමය විතරයි එහෙම නඩත්තු නොවෙන්නේ.  හැබැයි අලුත් සමාජයක් ගැන අලුත් ලෝකයක් ගැන අනවතර අරගලයක යෙදෙන්නේ ලේඛකයන්, කවියන්. චිත්‍රශිල්පීන් මෙකී නොකී කලා සමාජයේ පිරිස් විසිනි. ඔවුන් තමයි අපි ජීවත්වන සමාජය තවත් පියවරක් ඉදිරියට තල්ලුකරන්න මොරල් සපෝට් හදන්නේ. නමුත් කලාකරැවෝ තමන්ගේ කාර්යය වැරදියට හදුන ගන්න අවශ්‍ය නෑ . මොකද ඔය 1960 සහ 70,80 දශක වලදීත් ඔය වැරදීම් කලාකරැවන් විසින් කලා. ඒ වැරැද්ද තමයි කලාවෙන් විප්ලවය කරන්න යෑම. ඔය ජනතාවාදී කලාකරැවෝ කියලා ටිකක් බිහිවෙන්නේ
ඔය අලකංචියෙන්. ඒකෙන් වෙච්ච හානිය තමයි  විප්ලවය සහ විප්ලවවාදී පක්ෂ හෝ කණ්ඩායම් විනාශ වීම. ඇත්තටම ඔයාලට කරන්න තිබුණේ විප්ලය සදහා මොරාල් සැදීම. වුනේ අනිත් පැත්ත.
ඒ නිසා තමයි අපි මේ ඉන්නේ තවමත් අනිත් පැත්ත හැරැණ සමාජය.
සනීපාරක්ෂක තුවායේ ඉදලා යුධ ප්‍රහාරක යානා දක්වා එලිපිට  විකුණන ලෝකයක පොත් විකුණන් ලැජ්ජ වෙන්න ඕනේ නෑ.  ඒක කෙලින් කියන් ඕනේ. ඔව් අපි පොත් විකුණනනවා. ඒ එක්කම තමන් කරන දේ ගැන සංකල්පීයව සහ ප්‍රයෝගිකව  සවිඥානික වෙන්නඕනේ. මොකද අපිට තවත් සන්නස්ගලලා ඕනේ නැති නිසා. එයාලා සමාජය ඔය දැනුම කියලා මොකක් හරි බෙදුවේ කරනා දෙකක් හින්දා.
1 – එයාලගේ සමාජ පන්තිය ඊලග ස්ටෙප් එකට පන්න ගන්න
2 – එයාලා අලුතෙන් අතුලුවෙච්ච සමාජ පන්තියට සමාජ බලය අල්ලා දෙන්න
ඒ හින්දා සන්නස්ගල් තවමත් මේ දැනුම කියන වැඩ වලට ගෙන්න ගන්නවා දැක්කාම හිනා යනවා. ඒවා උදාහරණ සපයනවා අපි සංකල්පීය සහ ප්‍රයෝගිකව අප කරන වැඩ ගැන සවිඥානික නෑ කියලා.
කොහොම වුනත් පොත් විකීනීමට බිය වියයුතු නැත. අපි බය වෙන්න ඕනේ ඒ පොත්වල කතෘ ලෙස හම්බකරන සමාජ ප්‍රාග්ධනය සමාජ ගතකරන විදිහ ගැන. එහෙයින් සැප්තැම්බරය ඇත්තේ විකිණීමටය. ඒ ඔක්තෝම්බරයේ අලුත් මල් පාත්ති සැකසීමටය.
ඒ හින්දා මං මුලු සැප්තැම්බයම මං නිවාඩු ගත්තා  කියලා මර්තේරිස් ආතා දීර්ඝ  කොමෙන්ට් එකක් ඉන්බොක් කරලා තිබුණා.
 ඔව් සැප්තැම්බරය ඇත්තේ විකිණීමටය. ඒ ඔක්තෝම්බරයේ අලුත් මල් පාත්ති සැකසීමටය. කියලා මං එයාගෙම කෑල්ලක් රිප්ලයි එක විදිහට යැව්වා.
ලිව්වේ පසන් ජයතිලක
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s